Donderdag en vrijdag waren gewone lesdagen. Zowel Maaike, Tim als ikzelf waren blij dat we eindelijk eens een beetje structuur in ons Indische leven hadden. De voorbije weken waren op z’n zachtst uitgedrukt “nogal turbulent” geweest. Op een of andere manier bracht de lesweek een bepaalde rust.
07.15: Opstaan
07.20: Toiletbezoek
07.30: Douchen
07.45: Tim uit bed rammelen
08.00: Ontbijt
08.30: Mails checken
09.00: Vertrekken naar Ernakulam
10.00: Aankomst in St.-Josephs college
10.05: Les volgen
12.00: Lunchtijd
13.00: Les volgen
16.00: Teatime
16.15: Inkopen doen
17.00: Vertrek naar Kalamassery
18.00: Was en plas op de campus
20.00: Avondeten
20.30: Niks doen :p
21.00: Limesoda drinken bij Pareed
22.00: Skype en bloggen
23.00: Bedtijd
Nooit gedacht dat ik dagdagelijkse sleur zou weten te apprecieren. Dit zou natuurlijk India niet zijn moest dit blijven duren. Vrijdagnamiddag vertrokken we voor een vijf uur durende reis met de bus richting Munnar. Munnar is een bergdorpje dat bekend is om de theeplantages in de regio errond. Biju had er een verblijf geregeld bij zijn broer. Die laatste is priester en woont in een karmelietenabdij hoog in de bergen. De abdij ligt in zo’n idilysche omgeving dat er religieuzen van over de hele wereld op retraite gaan. Echt fantastisch. Bekijk de foto’s en oordeel zelf.
Zaterdag trokken we met een jeep de bergen in. De natuurlijke pracht die we te zien kregen was werkelijk ongelooflijk. Stel je de Alpen voor, maar dan veel tropischer en desolater... Precies de Alpen, maar helemaal anders dus... :p
We zijn ook een tweetal uren offroad geweest. We kwamen slechts twee andere jeeps tegen, en verder van de rest hier en daar wat theeplukkers. De jeepende priesters brachten ons naar een bergtop vanwaar we apen konden zien slingeren in de bomen. Onbeschrijflijk.
Ook de sterrenhemel in Munnar is het vermelden waard. Vreemd dat mensen altijd filosofisch worden bij het zien van een heldere sterrenhemel. Tim heeft overigens een nieuw sterrenbeeld ontdekt: de driehoek. Je vindt er werkelijk duizenden als je goed kijkt...
Na twee nachten bij de paterkes was het al weer tijd om verder te trekken. Zondag hebben we opnieuw vijf uren “gebust” naar Thekkadi. Dat is een stadje dat vlakbij het Peryar Lake gelegen is. Daar hebben we een nachtje op hotel geslapen. Na de stilte van Munnar was de drukte van Thekkadi als een koude douche. Ik voelde me ’s avonds ook niet echt lekker. Vroeg in bed met een Dafalgan kan toch wonderen doen, want gisterenochten voelde ik me al stukken beter. Gelukkig maar, want het was weer een vermoeiende dag.
We zijn gisteren het wildpark rond Peryar ingetrokken. We moesten ontiegelijk vroeg opstaan om tegen 07.00 al op een boot te zitten op het meer. Opnieuw was hetgeen we te zien kregen ongelooflijk. Wilde olifanten, bizons, herten, otters, apen, everzwijnen... MACHTIG. Opnieuw: bekijk de foto’s!
Na de boottocht trokken we met een anderhalve meter grote Rambo de jungle in. Het verhaal van Jungle Book speelt zich af in de wouden van Zuid-India, en daar hebben wij in rondgelopen... De wandeling duurde drie uren, en ik moet toegeven dat dat lang genoeg was. Bergtochten bij deze temperaturen zijn niet te onderschatten. De inspanning was echter wel de moeite waard, want wat we te zien kregen was wederom MACHTIG. Op een bepaald moment mochten we niet meer praten van onze privegids. Dat was om het risico te beperken dat tijgers of wilde olifanten ons zouden horen. Jawaddedadde...
Jammer genoeg kregen we geen tijgers of olifanten te zien, wel een bizon die “een boomke aan het omleggen was”. Please do not disturb! Onze Rambo toonde ons wel verse olifantenstront en bomen waarvan de boomschors afgekrabd was door tijgers.
Gisterenavond kwamen we om 23.00 weer aan op de campus. Na het wilde weekend kon de rust terugkeren. Vandaag was weer een gewone lesdag. Zo voor de rest van de week. Wel moeten we vanaf nu dagelijks om 06.00 opstaan om yogalessen te volgen. Benieuwd wat dat zal geven.
Indische groeten!
07.15: Opstaan
07.20: Toiletbezoek
07.30: Douchen
07.45: Tim uit bed rammelen
08.00: Ontbijt
08.30: Mails checken
09.00: Vertrekken naar Ernakulam
10.00: Aankomst in St.-Josephs college
10.05: Les volgen
12.00: Lunchtijd
13.00: Les volgen
16.00: Teatime
16.15: Inkopen doen
17.00: Vertrek naar Kalamassery
18.00: Was en plas op de campus
20.00: Avondeten
20.30: Niks doen :p
21.00: Limesoda drinken bij Pareed
22.00: Skype en bloggen
23.00: Bedtijd
Nooit gedacht dat ik dagdagelijkse sleur zou weten te apprecieren. Dit zou natuurlijk India niet zijn moest dit blijven duren. Vrijdagnamiddag vertrokken we voor een vijf uur durende reis met de bus richting Munnar. Munnar is een bergdorpje dat bekend is om de theeplantages in de regio errond. Biju had er een verblijf geregeld bij zijn broer. Die laatste is priester en woont in een karmelietenabdij hoog in de bergen. De abdij ligt in zo’n idilysche omgeving dat er religieuzen van over de hele wereld op retraite gaan. Echt fantastisch. Bekijk de foto’s en oordeel zelf.
Zaterdag trokken we met een jeep de bergen in. De natuurlijke pracht die we te zien kregen was werkelijk ongelooflijk. Stel je de Alpen voor, maar dan veel tropischer en desolater... Precies de Alpen, maar helemaal anders dus... :p
We zijn ook een tweetal uren offroad geweest. We kwamen slechts twee andere jeeps tegen, en verder van de rest hier en daar wat theeplukkers. De jeepende priesters brachten ons naar een bergtop vanwaar we apen konden zien slingeren in de bomen. Onbeschrijflijk.
Ook de sterrenhemel in Munnar is het vermelden waard. Vreemd dat mensen altijd filosofisch worden bij het zien van een heldere sterrenhemel. Tim heeft overigens een nieuw sterrenbeeld ontdekt: de driehoek. Je vindt er werkelijk duizenden als je goed kijkt...
Na twee nachten bij de paterkes was het al weer tijd om verder te trekken. Zondag hebben we opnieuw vijf uren “gebust” naar Thekkadi. Dat is een stadje dat vlakbij het Peryar Lake gelegen is. Daar hebben we een nachtje op hotel geslapen. Na de stilte van Munnar was de drukte van Thekkadi als een koude douche. Ik voelde me ’s avonds ook niet echt lekker. Vroeg in bed met een Dafalgan kan toch wonderen doen, want gisterenochten voelde ik me al stukken beter. Gelukkig maar, want het was weer een vermoeiende dag.
We zijn gisteren het wildpark rond Peryar ingetrokken. We moesten ontiegelijk vroeg opstaan om tegen 07.00 al op een boot te zitten op het meer. Opnieuw was hetgeen we te zien kregen ongelooflijk. Wilde olifanten, bizons, herten, otters, apen, everzwijnen... MACHTIG. Opnieuw: bekijk de foto’s!
Na de boottocht trokken we met een anderhalve meter grote Rambo de jungle in. Het verhaal van Jungle Book speelt zich af in de wouden van Zuid-India, en daar hebben wij in rondgelopen... De wandeling duurde drie uren, en ik moet toegeven dat dat lang genoeg was. Bergtochten bij deze temperaturen zijn niet te onderschatten. De inspanning was echter wel de moeite waard, want wat we te zien kregen was wederom MACHTIG. Op een bepaald moment mochten we niet meer praten van onze privegids. Dat was om het risico te beperken dat tijgers of wilde olifanten ons zouden horen. Jawaddedadde...
Jammer genoeg kregen we geen tijgers of olifanten te zien, wel een bizon die “een boomke aan het omleggen was”. Please do not disturb! Onze Rambo toonde ons wel verse olifantenstront en bomen waarvan de boomschors afgekrabd was door tijgers.
Gisterenavond kwamen we om 23.00 weer aan op de campus. Na het wilde weekend kon de rust terugkeren. Vandaag was weer een gewone lesdag. Zo voor de rest van de week. Wel moeten we vanaf nu dagelijks om 06.00 opstaan om yogalessen te volgen. Benieuwd wat dat zal geven.
Indische groeten!
1 opmerking:
ja Bram. ginder moeten ze blijkbaar eerst een universitair diploma hebben vooraleer ze aan een lerarenopleiding mogen beginnen. jij stelt je daarom vragen over de universiteit in India? ik stel me eerder vragen over de leraren in Belgie...
ivm dat tee-madammeke waarvan je zegt dat ze jobs uitvinden om de mensen van straat te helpen....dat vind je ook in grote delen van Afrika waar mensen nog voldoende zelfrespect hebben om zich te willen nuttig voelen. (ofwel omdat het OCMW daar niet bestaat....)
je teksten zijn een plezier om te lezen, en je foto's zijn heel verleidelijk (maar toch nog niet zoals die van maaike)
Maar ik begrijp dat je ginder met een dafalgan in bed kruipt...
hou je goed, geniet van de olifantenstront en tot in 't korte,
peter pype
Een reactie posten