Tim en ik hebben (waarschijnlijk voor het eerst in ons leven) aangenaam gewinkeld. In de gigantische winkel die Biju ons had aangeraden werden we eerst overvallen door de overvloed aan kleuren. Nadat we wat kleren hadden uitgekozen voor Maaike, kregen Tim en ik een stoel onder onze kont geschoven, er was ook airco in de winkel en als kers op de taart kregen we gratis koffie. Lekker lui toekijken hoe Maaike zich in wel acht verschillende churidars heeft moeten wringen. Ja, intercontinentale stage kan lastig zijn...
Onze lunch hebben we genuttigd in een familierestaurantje. Voor anderhalve euro hadden we een typisch Indisch maal met een versgeperste ananassap als dessert. Na de middag hebben we eerst een nieuwe digitale camera gekocht. Ook deze zijn hier stukken goedkoper dan in Belgie.
Vooraleer terug naar de campus te komen met de bus zijn we nog naar een andere kledingzaak geweest. Daar hebben we een hemd gekocht om als geschenk te geven op het huwelijksfeest waarop we zondag uitgenodigd zijn. Ook voor mezelf heb ik twee hemden met korte mouwen gekocht. Het is grappig dat ik hier maat XL heb, en thuis slechts M of L. Die kleine Indiers kunnen het waarschijnlijk niet verdragen dat ze steeds in de kindermaatjes moeten zoeken en hebben daarom totaal andere maten dan in Europa.
Toen we terug op de campus waren hebben Tim en ik onze kleren gewassen. Met enige schaamte moet ik zeggen dat dit de eerste keer in mijn leven was dat ik m'n kleren zelf heb gewassen. We hebben onze badkamer op professionele wijze omgetoverd tot zwemdad, maar onze kleren geuren nu toch weer fris!
Na het avondeten waren we opnieuw uitgenodigd bij Jacob thuis. We werden er weerom geconfronteerd met de Indische gastvrijheid. De vader van Jacob had bier gekocht en zijn moeder had zelfs een bordje frietjes gemaakt voor ons. Dit alles omdat we hen eens hadden gezegd dat we de Belgische keuken missen. Die mensen hebben het absoluut niet breed en dan doen ze toch zo'n dingen voor ons. Het bier werd in onze glazen geschonken alsof het Champagne was, en de frietjes werden ons voorgeschoteld als kaviaar. Dit is echt ongelooflijk! Voor ons vertrek kregen we nog wenskaarten met spirituele spreuken en een paternoster. Niet dat deze dingen van erg grote waarde zijn, maar de manier waarop ze aan ons gegeven zijn maken ze onbetaalbaar. In Belgie kunnen we daar veel aan leren!
Ook hebben we gisteren de laatste hand gelegd aan onze lesvoorbereidingen, om vandaag van start te gaan in de primary school. Ik vind het nog steeds een fantastische ervaring om als blanke kerel in een klas vol Indische rakkers te zitten.
Daarnet hebben we ook onze voorbereidingen voor morgen afgewerkt. Vanaf nu zijn we dus vrij. Vanavond ga ik waarschijnlijk vroeg slapen want ik ben doodmoe en wat verkouden.
De groeten!
PS: In de rechter kolom heb ik nog een link toegevoegd naar de youtube-pagina waarop Tim een aantal filmpjes heeft toegevoegd, ondermeer van de Annual Day en van het Katholieke feest dat we met Biju bezochten.
1 opmerking:
Dag Bram,
Hoe gaat het daar nog? Hier alles OK.
Net het duikfeest achter de rug... je mag blij zijn dat je er niet was, het was niet zo tof en heel weinig eten.
Smaakt het eten langsginds al iets beter?
En hoe gaat het met je kamer? Al een grotere?
Binnenkort zal ik de Noordzeeduiken vastleggen.
We horen elkaar nog
Groetjes Marnick
Een reactie posten