Eergisteren werden we om 15:00 verwacht in de Primary school voor de Annual Day. Dit grote schoolfeest was het zien waard, maar het duurde wel erg lang. Vijf uren aan een stuk moesten we stilzitten. De show begon met ellenlange speeches. Iedereen met een hoge functie in de school, moest dat toch wel even tonen op het podium... Indische bureaucratie... Na anderhalf uur begon men (drie kwartier aan een stuk) prijzen uit te delen aan alle studenten die uitblinken in een bepaald vak. Dit illustreert goed hoe het schoolsysteem hier is, erg op punten en succes gericht. 
Gisteren zijn we de hele dag naar Fort Kochi geweest. ‘s Morgens vroeg vertrokken en een heerlijk bananenontbijt genuttigd. Vervolgens zijn we met de bus -ja, we hebben hier voor het eerst het openbaar vervoer gebruikt- in de richting van het Indische eilandje getrokken. De bus nemen in India is een belevenis op zich. Getoeter, geschreeuw en chaos alom! De situaties in het Indische verkeer zijn echt onvoorstelbaar voor wie ze zelf niet van dichtbij heeft meegemaakt. Wat bij ons een suicidale chauffeur zou genoemd worden, wordt hier eerder als "vlot" omschreven. Wij hebben er nog geen gezien, maar naar het schijnt gebeuren hier dus ook veel ongelukken... verwondert me niks. Toen ik mr. Biju vroeg of er in India zoiets bestaat als "verkeerspolitie" reageerde hij met de woorden: "please don't talk about the traffic". Ze schamen zich dus voor het zootje ongeregeld dat je hier op straat kunt aanschouwen... eveneens niet verwonderlijk.
Toen we waren aangekomen in Fort Kochi hebben we eerst wat cultuur opgesnoven. We bezochten het Hollands kerkhof, de Chinese fishnets (die echt het bezoeken waard zijn), het Indo-Europees museum en de Santa Cruz Cathedral. De foto’s hiervan staan online. ’s Middags aten we in een restaurantje dat onder de aanraders stond in de Trotter-reisgids. We kregen er ‘Poulet a la Normandie”, of toch iets dat daar goed op leek... Na de heerlijke, niet-pikante lunch hebben we wat souvenirs gekocht. Ik heb alvast iets waarmee ik vader gelukkig zal maken!
Daarna hebben we een boottocht van drie uren gemaakt rond het eilandje. Dat was echt een moment van pure rust en genot. We zagen dolfijnen naast de boot, overal reigers en zelfs een aantal roofvogels. We vermoeden dat die laatste arenden waren. Prachtig! Op de terugweg weigerde de motor van het bootje even dienst. Gelukkig konden we blindelings vertrouwen op onze professionele “kapitein”!!!??? Om de prijs te drukken deelden we ons bootje met een Hollands echtpaar. Daardoor kostte de tocht in totaal slechts 6 Euro per persoon. Hoe komen ze daar aan uit???
De climax was ’s avonds. We zijn naar een restaurant geweest waar we bier, biefstuk en frieten konden krijgen. Het was verzorgd, lekker en gezellig. Het terras waar we gegeten hebben was op de dakverdieping van een hotel. Van daaruit hadden we een machtig zicht over de vele lichtjes van de stad. In Belgie zou ziets stukken van mensen kosten, hier betaalden we voor ons drieen amper 14 Euro. Het meest verbazingwekkende is dan nog, dat er voor ons vier obers paraat stonden... Opnieuw: hoe komen ze daar aan uit???
Zopas hebben we onze eerste ECHTE Indische maaltijd genuttigd. Eerder hadden ze in de keuken steeds een andere saus gemaakt voor ons. Nu was het echter Republic Day, waardoor hier veel volk was om te eten, en wij moesten mee-eten met al de rest. Ik heb ongeveer de eerste dertig seconden van de maaltijd gesmaakt wat ik at, verder heb ik vooral VUUUUR gesmaakt!
In de late namiddag mogen we mee met mr. Biju naar zijn kerk. Ik ben wel eens benieuwd om hier een traditionele Indische viering mee te maken. Hij heeft ons overigens beloofd dat we ook nog eens samen naar een Indisch huwelijk zullen gaan. Wanneer dat zal plaatsvinden weet ik nog niet, maar ik kijk er alvast naar uit.
See you!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten