Westerse sleur

Het is momenteel paasvakantie. We zijn nu al ongeveer een maand terug thuis. Gisteren dacht ik nog met heimwee terug aan ons laatste weekend in India. We zijn dan naar het uiterste zuiden getrokken. Kannyakumari heet die plaats. Je hebt er een fantastisch zicht op de oceaan. Omdat het ons laatste weekend was hebben we ervan geprofiteerd. We sliepen in een luxueuze hotelkamer, met zicht op zee.
Een paar dagen later zaten we al terug thuis aan onze bureau... Het was wel even een koude douche, letterlijk en figuurlijk. In de eerste week na onze thuiskomst van India had ik een keelontsteking, waarschijnlijk door het enorme temperatuurverschil. Ook de aanpassing aan de Westerse werkdruk verliep met de nodige stress.

Na de vermoeiende terugreis van meer dan 24 uren was ik eigenlijk toch wel blij om weer thuis te zijn. Het deed eens deugd om iedereen terug te zien. De woensdag passeerde dan ook al vlug met familiebezoekjes en "hallo-hoe-gaat-het-telefoontjes". Op donderdag moest ik naar het VTI in Roeselare om lessen te observeren en om lesopdrachten op te halen. De vrijdag had ik dan tijd om de handboeken en werkschriften te kopiëren, en op zaterdag kon ik beginnen met het maken van lesvoorbereidingen. 15 van de 21 uren waren voorbereid in het weekend. Flink doorgewerkt kan ik zeggen.

Als ik terugdenk aan India lijkt het alsof ik nog maar net thuis ben. Toch is er al zoveel gebeurd. In geen tijd kon ik weer vlotjes met mes en vork eten, en schudde ik weer "ja" op de normale manier. Toch mis ik het indische leven.

Achteraf bekeken kan ik besluiten dat ik een enorm leerrijke ervaring achter de rug heb, en vooral veel heb leren relativeren... We kunnen veel leren uit "the Indian way of life" en we beseffen niet hoe goed we het hier hebben!